Het voorschot

Het voorschot

In Italië is het gebruikelijk dat er op het ogenblik van de aanvaarding van het bod een voorschot van gemiddeld 10 tot 20% wordt betaald, in regel in handen van de verkopers zelf.

Italië zou natuurlijk ook Italië niet zijn mocht dat even gemakkelijk kunnen geregeld worden en onbelangrijk zijn hoe je zo’n voorschot omschrijft….niet dus!

Wat wij klassiek een voorschot op de prijs noemen is in het Italiaans een acconto maar dit wordt meestal niet gebruikt voor de aankoop van een woning, dan spreken ze hier meestal over la caparra, hetgeen voor ons hetzelfde aanvoelt als een voorschot maar juridisch andere gevolgen heeft.

Een ‘normaal’ voorschot (acconto dus) biedt aan geen enkele partij enige garantie, als om één of andere reden na de voorlopige koopovereenkomst de definitieve aankoop niet kan doorgaan moet het voorschot teruggegeven worden aan de potentiële kopers. Als de verkoper van oordeel is dat hij schade zou hebben geleden door het afspringen van de verkoop kan hij zich enkel tot de rechter wenden en moet hij bewijzen van de schade kunnen voorleggen en zo hopen een eventuele vergoeding te krijgen.

De caparra noemt juridisch voluit la caparra confirmatoria, hetgeen vrij vertaald een bevestigend voorschot zou kunnen genoemd worden, je geeft feitelijke een financiële garantie en bevestigt als het ware met deze som de toekomstige definitieve aankoop.

Dat betekent dan ook dat ALS de koop niet kan doorgaan door een loutere eenzijdige beslissing van de kopers er geen weg terug meer is, la caparra ben je dan kwijt omdat het een garantie voor de aankoop was.

Als er natuurlijk een geldige reden is waarom de koop niet kan doorgaan, bijvoorbeeld het niet vervuld geraken van een eventuele opschortende voorwaarde zoals het krijgen van een financiering, krijg je wel ook gewoon dit voorschot – lees caparra – terug.

In de omgekeerde richting werkt het gelukkig ook, het is ook voor de verkopers een bevestiging en garantie voor de verkoop, dus mochten zij zich zonder reden uit de verkoop terugtrekken moeten zij de caparra dubbel terugstorten, als er in hoofde van de verkopers een geldige reden is moeten zij gewoon de caparra terugstorten.

Voor beide partijen is er dus een vooraf financieel vastgestelde schadevergoeding ingeval van het ten onrechte niet laten doorgaan van de definitieve aankoop, zijnde het bedrag van het vooraf gestorte voorschot, maar in dit geval dus van la caparra confirmatoria.

Dus 30.000 euro voorschot storten met het idee dat je die net als in België of Nederland zou kunnen recupereren mocht je alsnog beslissen niet tot de aankoop over te gaan zal in 90% van de gevallen in de compromis omschreven staan als caparra en dus garantie voor de verkoop en dus in mensentaal, geld dat je kwijt bent als je ten onrechte de deal opblaast. 

Daarnaast blijft natuurlijk ook het algemene rechtsbeginsel van toepassing dat één van de partijen ook altijd de mogelijkheid heeft de gedwongen uitvoering van de overeenkomst te eisen, dus een verkoper zou ook kunnen afzien van zijn recht op het behouden van de caparra en aan de rechter kunnen vragen dat de koop gewoon moet doorgaan. Omwille van dit principe is het dan ook altijd goed te beseffen dat een zogenaamd vrijblijvend bod in geval van aanvaarding een juridisch bindende overeenkomst wordt waarvan desgewenst de gedwongen uitvoering kan geëist worden.